Review by Cadence Magazine, USA

Dutch saxophonist Jorg Kaaij leads this young lion quintet in a program of Modern Mainstream originals and one miles Davis tune. He and fellow countryman Edwin Berg met two years ago and launched their professional collaboration with performances that included the North Sea Jazz Festival.
In New York for the recording, they blend seamlessly with Kurt Rosenwinkel’s distinctive guitar voice and continue to forge serious drama into their music. The Modern Mainstream can be dead serious as it is on this session; or it can swing with happy enthusiasm. “Deception”, the Davis composition, summarizes the concept quite well with its familiar melody and loose attitude. Performed as a bass/tenor duet, the piece rides familiar, while a tightness of spirit pervades. Kaaij interprets with dry virtuosity, while Hans Glawischnig swings the foundation gently. Elsewhere, the leader drives with intensity while guitar and piano support his serious posture.
Majestic and somewhat regal, the music speaks from on high.
All music has a purpose. High art such as this, designed for study and bound for widespread inspection, offers one many opportunities.
As opposed to Smooth Jazz and Swing, this Bebop-influenced session tells stories and provides powerful imagery.”
Like the scenes we experience on ervery trip downtown, Kaaij’s session provides plenty of substance to mull over, again and again.

- Jim Santella, Cadence Magazine, january 2004, New York City, USA

Review by All about Jazz, Italy **** 4 stars

Het debuut van de Nederlandse saxofonist Jorg Kaaij is een ware, absolute verrassing! Een volwassen cd op alle fronten: solistisch sterk, originele composities, goede arrangementen.
Samen met pianist Edwin Berg (ook een Nederlander) is Kaaij naar New York, de hoofdstad van de jazz, gevlogen.
Aldaar hebben zij samengewerkt met een ritmesectie van hoog niveau. Deze ritmesectie heeft de intenties en artistieke keuzes van ‘bandleader’ Jorg Kaaij goed begrepen en heeft op uitmuntende wijze bijgedragen aan de tot-standkoming van deze opname.
"Jorg went to New York and went home with a great recording" schrijft producer Joris Teepe in het cd-booklet, en ditmaal is dat geen overdreven uiting van vertrouwen maar kunnen we het alleen maar met Teepe eens zijn.
In Downtown Daze klinkt een soort Europese jazz door, die zijn oorsprong vind in opnames uit de jaren tachtig. In opnames van musici, overigens niet alleen Europese, die voor het label ECM opnamen. Artiesten als Dave Liebman, John Abercrombie en Miroslav Vitous.
De bijdrage van de Amerikaanse ritmesectie op de cd is daarentegen decisief in termen van haar swing, professionaliteit en samenspel en geeft zodoende een persoonlijke draai aan de composities van de twee Nederlanders. Jorg Kaaij wisselt zonder moeite tussen tenor, alt en sopraansax, altijd transparant, clean, correct en gecontroleerd, zonder een noot te veel spelen en zich voortdurend bewust van het evenwicht in dynamiek binnen de groep. Zijn voorbeelden zijn er vele: Op het eerste gehoor denkt men aan Dave Liebman, Lee Konitz en Michael Brecker. In Kaaijs spel spreekt bovendien een opmerkzaam gevoel voor melodie.
De composities op deze cd verdienen een aparte uiting van lof.
Zowel Berg als Kaaij rijgen de ene na de andere parel aan hun ketting. Simpelweg geniaal.
Er zijn twee duo-stukken: ‘Deception’ van Miles Davis, uitgevoerd door Kaaij op tenorsax en Hans Glawischnig op contrabas en ‘Lyra’, wederom Kaaij op tenorsax, etherisch, ditmaal samen met Kurt Rosenwinkel op gitaar.
Twee uitvoeringen die mooi binnen het album passen, perfect ook wat betreft de ‘editing’ van de stukken.
Op deze ‘get together’ van de twee Nederlandse musici en de Amerikanen is er op zodanige wijze geprofiteerd van de uitwisseling van muzikale ideeën dat het eindresultaat ‘Downtown Daze’ met arrogantie tussen de beste opnames van dit jazzseizoen geplaatst kan worden.

- Vittorio Lo Conte, All about Jazz, Italy

Review by Jazz Nu, NL **** 4 stars

Hoe ‘ie het precies geflikt heeft, mag Jorg Kaaij nog wel eens uitleggen, feit is dat hij op zijn eerste cd meteen te horen is met grote jongens als Kurt Rosenwinkel en Carl Allen. Wel een stunt natuurlijk. Zeker voor een saxofonist die net uit het ei kruipt. Maar het moet gezegd, zo er al bibbers waren, hoor je die niet aan Downtown Daze af. Kaaij blijft moeiteloos overeind. En meer dan dat. Vanaf het eerste stuk, een prachtige compositie van pianist Edwin Berg, steelt de Amsterdammer de show met solowerk waar het gezag vanaf straalt. Alsof het dagelijkse kost is. De grote Kurt Rosenwinkel heeft gewoon netjes op zijn beurt te wachten. En hetzelfde gogme openbaart zich ook elders. Want wat te denken van het tweede stuk Green or Blue. Kaaij heeft de credits, maar na vier maten blijkt dat achter het ingenieuze bopfrontje de Miles Davis-klassieker Blue in Green schuilgaat. Niet het lulligste stuk natuurlijk. Maar Kaaij’s bewerking staat als een huis. En dat geldt ook voor de rest van de cd.
Intelligent vormgegeven, complexe stukken die tegen de grenzen van de postbop aanschurken, gloedvol vormgegeven door een band die nergens ook maar één steek laat vallen. Een aanradertje...

- Mark Stroeks, Jazz Nu, jr.27/nr.4, 2004

Review by Brabants Dagblad, NL

De Nederlandse sopraan-, alt- en tenorsaxofonist Jorg Kaaij kreeg van de Stichting Jazz Impuls de gelegenheid een cd op te nemen met zijn ‘droom’bezetting. Kaaij wist het meteen: Kurt Rosenwinkel op gitaar, Hans Glawischnig op bas en Carl Allen op slagwerk. Edwin Berg is al enkele jaren Kaaijs vaste maatje. Beiden togen naar New York, waar deze cd ‘Downtown Daze’ werd opgenomen.
Kaaij verkiest het spelen van melodieuze jazz. Maar daarbij moeten wel moeilijkheden op zijn pad opduiken. Die scheppen overigens hijzelf en Edwin Berg, want alle stukken op een na zijn van hun hand.
Downtown Daze laat een geoliede, vindingrijke machine horen, waarin Kaaij zich manifesteert als een jonge saxofonist/componist met opwindende ideeën en een fris, natuurlijk saxofoongeluid.

- Rinus van der Heijden, Brabants Dagblad

Review by Noordhollands Dagblad, NL

“Droomdebuut”
Jorg Kaaij heet hij, een nieuw Nederlands saxofoontalent. Hij speelt sopraan, alt en tenor. ‘Downtown Daze’ is de titel van zijn debuut-cd. Opgenomen in New York en geproduceerd door Joris Teepe. Samen met pianist Edwin Berg toog hij vanuit Nederland naar Brooklyn. Daar speelde hij met Kurt Rosenwinkel (gitaar), Hans Glawischnig (bas) en Carl Allen (drums) in de opnamestudio. Voor een debuut-cd! Dan moet je hele goede papieren hebben.
Die heeft deze jonge musicus. Hij en Berg spelen tussen de gevestigde orde alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Ze tekenen daarnaast voor acht van de negen (melodieuze) composities, Miles Davis’ Deception is het enige ‘leenwerk’.
Ongelooflijk goed als debuutalbum. Kaaij speelt met de flair van een ervaren rot. De onlangs overleden pianist en docent Rob Madna schrijft woorden van waardering over de debuut-cd. Hij eindigt zijn toelichting aan het adres van Jorg Kaaij met:
‘Jorg’s playing...revealing a personality I greatly respect.’

- Noordhollands Dagblad, 18 juli 2003

Review by De Gelderlander, NL

Jazzproducent Bob Hagen heeft smaak. Nam hij eerder de Nederlandse zangeres Fay Claassen onder zijn hoede, nu koestert hij ook de 28-jarige saxofonist Jorg Kaaij, lid van het Jazzorchestra of the Concertgebouw.
Beslist ook een topper.
Kaaij kreeg – net als Fay Claassen – van Hagen de gelegenheid in New York een cd op te nemen. Downtown Daze, Kaaijs debuut, bevat een compositie van Miles Davis, enkele stukken van pianist en bandlid Edwin Berg en verder veel eigen werk van Kaaij. Het genre: moderne jazz, strak gecomponeerd, maar desondanks ruimte latend voor solo’s. Kaaij heeft een voorkeur voor gecompliceerde composities, waarin thema of melodielijn vaak meerstemmig wordt gespeeld door verschillende instrumenten.
Kaaij vraagt veel van de overige bandleden en krijgt het ook.
Zijn saxofoonspel blinkt uit door een opmerkelijke combinatie van snelheid en transparantie: elke toon in de lange, snelle reeksen die hij voortbrengt, blijft herkenbaar. Een minpuntje: op het eerste nummer van de cd soleert hij wat te gretig. Alsof hij meteen wil laten horen wat hij in huis heeft.”

- Henk Aalbers, De Gelderlander, 30 oktober 2003

Review by Suono, Italy

De jonge saxofonist Jorg Kaaij komt uit Nederland waar hij de nodige waardering geniet onder velen van het Conservatorium van Amsterdam, een stad waar de jazz goed vertegenwoordigd is; misschien niet erg rijk aan talent, maar wel van fundamenteel belang voor de verspreiding van muziek in Europa. Dankzij zijn onbevangen en efficiënte saxgeluid (hij speelt goed sopraan, alt en tenorsax) heeft Jorg de kans gekregen in februari 2002 naar New York te vliegen om deze cd op te nemen. Hij is daar begeleid door vier muzikanten waaronder drummer Carl Allen en gitarist Kurt Rosenwinkel, die een prominente rol speelt op het album.
Het werk van Kaaij is zonder twijfel erg getalenteerd, (normaal gesproken is dat net niet genoeg om boven het gemiddelde van de duizenden opnames uit te komen die we beluisteren) maar hij lijkt tijdens de eerste stukken al bekende modellen te reproduceren wat in het begin een beperking lijkt te vormen. Geluiden met een noordelijke smaak (Jan Garbarek) springen eruit tijdens het begin van Platina, en het tweede stuk Green or Blue wordt gekenmerkt door sferen die sterk beinvloed zijn door Pat Metheny.
Het wordt daarentegen allemaal interessanter gedurende de daaropvolgende stukken, (vooral tijdens Deception van Miles Davis en Efcharisto van de hand van pianist Edwin Berg), als de sax en de gitaar zich bevrijden van wat voor model dan ook en zich uiten met de aanzienlijke potentie die de twee bezitten (Kaaij in het eerste stuk en Rosenwinkel tijdens het tweede). Ze worden ondersteund door de geweldige bassist Hans Glawishnig, de protagonist van enkele bewonderenswaardige solo’s.
Het is een cd die interessanter wordt naarmate de nummers vorderen en zodoende gaandeweg het buitengewone talent van deze jonge muzikanten duidelijk naar voren brengt. Artistieke waardering: 7,5 Technische waardering: 8

- Sergio Spada, Suono, Italy

Review by Jazzreview, USA

Jorg Kaaij comes to us from Amsterdam. After several breakthrough performances there, and several breakthrough festival appearances, he now gives us his breakthrough debut release, Downtown Daze. The multi-saxophonist offers a little of everything: Latin, funk, contemporary fusion, avant-garde, and Caribbean. His first album will surely be the first of many more to come.
As a young talent, he shows surprising maturity. The record company has offered significant assistance with an all-star band. With Kurt Rosenwinkel on guitar, Edwin Berg (piano), Hans Glawischnig (bass), and Carl Allen (drums), the result is top-notch. They blend well, apparently (the liner notes indicate as much) the result of detailed rehearsals. Kaaij is as much leader as player. In addition, all but one tune on the album is an original (“Deception” by Miles Davis). Through this he proves he has talents not only as leader and musician, but also as composer.
Downtown Daze begins with a contemporary jazz fusion piece, “Platina” written by Edwin Berg. Kaaij plays soprano, easily interpreting the lyrical melody. It is evident immediately that he has total command of his instrument. However, he is not afraid to sacrifice technique for expression. The interplay between and among all the band members is wonderful, especially between Kaaij and Rosenwinkel. The guitar solos after the saxophone, and it is clear that Rosenwinkel has been listening. He uses phrases, licks, and tone to complement what the saxophone has just played. It is enjoyable to hear such generosity as is supplied by the veteran guitar player on this tune and throughout the album.
What is most striking about this debut release is the maturity with which Mr. Kaaij handles himself. As well as being giving during the performance, his compositions also show his willingness to deflect the spotlight. For instance, many of the tunes have long introductions without saxophone. Similarly, very few of the tunes feature Kaaij alone playing the head, opting instead for unison lines, harmony lines, or contrapuntal lines with other instruments (particularly guitar).
Although at times slightly academic, all solos make good use of melodic themes, bop licks, and the others’ solos. “Jane Street, 2 a.m.” features playful quotes and patterns on saxophone. When the pianist enters, it is a basic theme and variations. This kind of humor takes the album to another level for the listener. These kinds of allusions bring out the historic background that can communicate to the audience on a deeper level.
The most remarkable track is “Deception”. It is a saxophone/bass duet. Kaaij gives a consistently good performance, again using familiar lines as well as more creative melodies; but the real treat is the bass playing supporting Kaaij on this track. It is energetic, technical, and thoroughly exciting to hear.
Jorg Kaaij, with a little luck and further support, is sure to make a name for himself in the jazz community. His playing is far above the norm, even in today’s strict standards. He carries himself as a full-grown player. In addition to having talents as a composer and musician, it is clear that he is a born leader. Downtown Daze is a testament to the future of the jazz community and music as a whole.

- Scott Gotschall, Jazzreview, USA

Review by Jazz Hot, FR

Lorsque Bob Hagen, le producteur de Jazz ‘n Pulse, entend pour la première fois Jorg Kaaij, il est tout de suite séduit par ce saxophoniste Hollandais et souhaite le produire dans les plus bref délais. Précisons que la politique de la Jazz Impulse Fondation est promouvoir de jeunes talents, qui entres autres apportent, via leurs compositions, leur pierre à un déjà solide édifice. En plus d’Edwin Berg (p, comp), son partenaire habituel. Kaaij fait appel à Kurt Rosenwinkel (g), Hans Glawischnig (b) et Carl Allen (dr). Le premier thème, écrit par le pianiste, est introduit par le saxophoniste avec un léger relais de Berg, pour nous guider vers une voie déjà déchifrée par le Pat Metheny Group des années quatre-vingt. En effet, la rythmique possède la même couleur et le leader se substitue au gitariste, (). Puis, c’est à Edwin Berg d’ouvrir les débats sur une pulse tout à la fois piquante et feutrée. Le pianiste possède un phrasé solidement ancré dans le bleu qui se conjugue bien avec celui plus , plus frais du saxophoniste. Rosenwinkel intervient de façon très mélodique avec une légère , qui donne de la profondeur à son expression. Le travail, bien léché, de le’ensemble délivre des sensations fraîches et revigorantes, (), voire bop, (), avec de jolis extraits de phrases du saxophone, mais aussi du guitariste, qui se positionne entre Scofield et Metheny. Les compositions du Hollandais possèdent parfois un certain swing, () et bénéficient aussi d’une excellente équipe mélodique, (solo du contrabassiste). Un bon début discographique pour Jorg Kaaij, qui devrait continuer à s’aguerrir au cours des chauds sessions à venir.

- Michel Maestracci. Jazz Hot no.607, février 2004

Review by Jazz en Radio, FR

He still has to get international recognition, but Dutch saxophonist has made an important step in the right direction with his ‘heavy weight’ debut “Downtown Daze”, recorded in New York with another up-and-coming Dutch musician Edwin Berg. Bassist Hans Glawischnig is also a real find, and Kurt Rosenwinkel is playing at his usual level of excellence. Group music at its best.

Jazz en Radio; Jazz news, June 20, 200